Ik stel me graag aan u voor
Mijn naam is Jutta Uiterwaal (1957). Ik heb veel ervaring met het opvoeden en omgaan met kinderen. Ik ben moeder en daar geniet ik elke dag van. Mijn ervaringen en ideeën wil ik graag inzetten om anderen te helpen met het opvoeden van kinderen. Enorm veel mensen voelen zich onzeker over hoe om te gaan met het gedrag van hun kind, wat grote gevolgen heeft voor zowel het kind als henzelf.
De eerste vier jaar was ik met mijn dochter thuis en vanaf 3 jaar ging ze af en toe naar de kinderopvang om met andere kinderen te spelen. Het was een bewuste keus om mijn kind de eerste jaren zelf op te voeden. Vooral voor haar, maar ook voor mij als kersverse moeder, vond ik dat het beste. Toen ze naar school ging, ben ik weer gaan werken tijdens de schooluren.
Deze keuzes hadden natuurlijk gevolgen voor mijn carrière, maar dat had ik er graag voor over. (Ik heb in de gezondheidszorg en in het basisonderwijs gewerkt. De laatste jaren was ik opleidingscoördinator op vier basisscholen en heb het praktijkonderwijs aan pabo studenten, qua systeem en inhoudelijk, geprofessionaliseerd).
Mijn ideeën over het opvoeden van kinderen komen er in eerste instantie op neer dat dit het beste gaat als je zelf eerlijk bent naar je kinderen en naar jezelf. Eerlijk in je gevoel naar je kind en eerlijk in wat je tegen ze zegt of wat je ze laat zien. Doet je kind iets goeds of leuks, zeg dat dan. Maar geef ook je fout toe en excuseer je daarvoor naar je kind. Niemand is perfect. Als je het belangrijk vindt, dat iedereen tegelijk aan tafel eet, zorg daar dan voor. Heb je even geen tijd voor het verhaal van je kind, vraag dan of hij/zij het over 10 minuten komt vertellen.
Het is niet egoïstisch om, lichamelijk èn psychisch/sociaal, goed voor jezelf te zorgen. Jezelf wegcijferen heeft niets te maken met een goede ouder zijn. Integendeel zou ik zelfs zeggen, want daar wordt je uiteindelijk alleen maar erg moe en ongelukkig van. Zorg goed voor jezelf, dan kun je ook goed voor je kind(eren) zorgen en alleen dan heb je de energie om 'boven' dingen te staan en het belang van het kind voorop te stellen. Leef je leven zoals jij dat voor jezelf wilt leven. Aanpassen aan je gezin is uiteraard nodig, maar je eigen leven overboord gooien is nergens voor nodig.
Goed opvoeden begint bij jezelf
Mijn uitgangspunt in het opvoeden is dat de eigenheid van het kind in tact blijft. Elk kind is anders en wel bij te schaven, maar niet altijd om te buigen. Als opvoeder stimuleer je zoveel mogelijk talenten en vaardigheden, sommige slaan aan, andere niet. Belangrijk, maar óh zo moeilijk, is het om grenzen te stellen, consequent te zijn en duidelijk in wat jij goed vindt of niet. Hoe opener en duidelijker je bent naar je kind, hoe makkelijker het voor hem/haar is om met je om te (leren) gaan. Duidelijkheid geeft een kind rust en zekerheid. Ook al is iets niet mogen of iets niet krijgen voor een kind op dat moment niet leuk. Als grenzen op een rustige, aardige manier worden gesteld, accepteren kinderen dat makkelijker dan je denkt.
Beloning werkt, grenzen zijn nodig
Onzekerheid leidt vaak tot onrustig of negatief gedrag en dat is nóg meer vervelend voor een kind dan op dat moment je zin niet krijgen. Zelf zou ik zeggen dat ik duidelijk ben en nee bij mij nee is, terwijl ik ook flexibel ben en soms van het nee afwijk als dat verantwoord is. Een kind kijkt alleen naar het moment, terwijl een ouder de gevolgen kan overzien. Ik zeg ook vaak ja of geef bewust niet mijn mening, om daarmee de verantwoording eerst bij mijn kind te leggen. Zo kan zij een eigen mening ontwikkelen en leren verantwoording te dragen en de consequenties daar bij te nemen. Ik bewaak in dat geval alleen de grenzen en ben op de achtergrond natuurlijk altijd aanwezig.
Nee is nee en ja is ja
Flexibel zijn is erg belangrijk. Niet alles is elke dag hetzelfde en soms, als het kind dat aan kan, is het goed en ook erg leuk om eens van de regels af te wijken. Als alles tè strak verloopt, leert een kind niet omgaan met veranderingen of teleurstellingen en kan het moeite krijgen deze in de samenleving (school, vriendjes, werk) te hanteren. Afwijken van een regel kan bijv. als het kind al een tijdje laat zien dat hij/zij zich goed aan die regel houdt. Wel even zeggen dat het een uitzondering is. Uiteraard moeten de regels meegroeien met het kind. Een peuter mag dingen niet, die een kind van 10 wel aan kan.
Geen mens is elke dag hetzelfde, ook je kind niet
Opvoeden is ontzettend leuk om te doen, maar natuurlijk ook wel eens zwaar en vermoeiend. Er is geen handboek hoe het moet; je bepaalt zelf de regels. Dat is een hele verantwoordelijkheid, maar iedereen die het wil……. kan het!
Meer informatie? Mail me gerust.
Art work: Valerie Zem
